Labidochromis caeruleus Pyszczak yellow

W środowisku naturalnym Labidochromis caeruleus zamieszkuje litoral skalny jeziora Malawi, dlatego też takie warunki, w postaci usypisk skalnych, należy mu stworzyć w akwarium. Jest bo bardzo atrakcyjna wizualnie i łagodna w zachowaniu pielęgnica, dzięki czemu jest wręcz idealnym współlokatorem dla innych pyszczaków z grupy Mbuna. Ryba ta nie wykazuje silnego terytorializmu, co znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia konfliktów w akwarium pomiędzy nią, a pyszczakami innych gatunków. Z powyższych powodów rybę tę można polecać początkującym akwarystom, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z biotopem jeziora Malawi.

Labidochromis caeruleus dorasta do rozmiarów 8-10 cm. Rozmiar ten ryby osiągają po ok. 1.5-2 latach. Wzrostu ryb nie należy sztucznie przyśpieszać podawaniem wysokobiałkowych, mięsnych pokarmów, gdyż może się to fatalnie odbić na ich zdrowiu, a nawet doprowadzić do ich śmierci.

Dopiero u sześciomiesięcznych osobników tego gatunku możliwe staje się rozróżnienie płci, w przypadku młodszych ryb odróżnienie samca od samicy może stanowić duży problem, nawet dla doświadczonego hodowcy.
Pierwszą istotną różnicą jest wielkość ryb: samce są większe. Dla przykładu: jeśli samiec osiągnie rozmiar 10 cm, to samica raczej nie powinna w tym samym czasie osiągnąć większej długości niż 7-8 cm.
Drugą, łatwą do zauważenia różnicą u dorosłych ryb jest wybarwienie płetw. Samce mają w 3 intensywnie zaczernione płetwy grzbietowe, brzuszne i odbytowe, podczas gdy u samic zaczernienie to jest mniej intensywne, i jakby "poprowadzone" cieńszą kreską, co szczególnie widać na płetwach brzusznych. Dodatkowo samice nigdy nie mają atrap jajowych, podczas gdy występują one u większości samców, jednak nie tak wyraźne jak u większości ryb z grupy Mbuna.
Poza tym warto obserwować zachowanie Labidochromis caeruleus w akwarium. Wyłącznie samce biorą udział w walkach o terytoria. Niemniej między samicami także można od czasu do czasu zaobserwować agresję - często przeganiana jest samica inkubująca ikrę.

Są to niewątpliwie jedne z najbardziej łagodnych pielęgnic z grupy Mbuna. Z tego powodu zdaje się być idealnym współlokatorem dla innych pyszczaków. Zazwyczaj po wprowadzeniu do akwarium kilku gatunków ryb, niezależnie od rywalizacji w ramach gatunku, ustala się w akwarium hierarchia międzygatunkowa. W takiej lokalnej "drabinie społecznej" Labidochromis caeruleus prawie zawsze ustawi się na samym końcu, czego efektem jest to, że zauważalnie stara się unikać walk o terytoria z innymi rybami. Wewnątrzgatunkowe walki przedstawicieli Labidochromis caeruleus najczęściej sprowadzają się do widowiskowych demonstracji sił, poprzez stroszenie płetw. Rzadko kończą się poważnymi zranieniami, czy śmiercią pokonanego. Jest to niewątpliwy plus, bo mamy dzięki jego łagodnemu usposobieniu o jednego potencjalnego rozrabiakę mniej w akwarium.

Labidochromis caeruleus jest rybą która bardzo wcześnie dojrzewa płciowo. Często ryby już w wieku 9-10 miesięcy zaczynają podchodzić do pierwszych prób tarła. Samice są raczej dobrymi matkami - troskliwie opiekują się ikrą, często już podczas swojego pierwszego tarła. Inkubacja ikry, podobnie jak w przypadku innych pyszczaków z grupy Mbuna trwa zazwyczaj 19-22 dni, jednak nie jest rzeczą wyjątkową, iż w przypadku pozostawienia inkubującej samicy w akwarium z innymi, dorosłym pyszczakami, samica może przedłużyć inkubację nawet do 28-30 dni. Wypuszczone wtedy młode są większe i automatycznie mają większe szanse na przeżycie w pełnym zagrożeń dla nich otoczeniu.
Z jednego tarła uzyskuje się zazwyczaj nie więcej niż 10-20 młodych. Ograniczeniem tutaj jest przypuszczalnie względnie nieduży pyszczek samic. Zaobserwowaną zasadą jest, że im dłużej trwa inkubacja, tym mniejszą ilość młodych ostatecznie wypuszcza matka. Podobnie zresztą jest u innych pyszczaków z tego jeziora.
Małą ilość narybku z jednego miotu ryby te potrafią nam wynagrodzić tym, ze w dobrych warunkach samice przystępują do udanego tarła w odstępach nawet 1.5 miesięcznych.
Proponowany układ proporcji płci, to 2-3 samce na 3-5 samic.

Ryby te chętnie przyjmują większość pokarmów przeznaczonych dla pielęgnic z jeziora Malawi. Jednak kształt ich pyszczków sugeruje, że ryby te mają nieco inne upodobania pokarmowe od większości pielęgnic z grupy Mbuna: ich przysmakiem zdają się być nie glony porastające skały jeziora, lecz żyjące w nich pierwotniaki i plankton unoszący się w toni wodnej. Potwierdzać się to zdaje sposób w jaki te pyszczaki skubią glony nitkowate: sprawia to raczej wrażenie "przeczesywania" ich pyszczkami niż odrywania i zjadania. Bardzo lubianymi przez nie mrożonkami planktonowymi są artemia i cyklop. Z kolei zupełnie ignorują daphnie i krewetki. Podobnie jak w przypadku innych pyszczaków z grupy Mbuna, absolutnie nie należy tym rybom podawać pokarmów mięsnych takich jak serce wołowe, filety ryb itp.

O ile podobnie jak w przypadku innych pyszczaków wysokość akwarium nie ma większego znaczenia, to długość jest bardzo ważna. Niezbędnym minimum dla kilku osobników wydaje się być długość 80 cm. W przypadku łączenia Labidochromis caeruleus z innymi gatunkami pyszczaków długość akwarium nie powinna być mniejsza niż 120 cm. Oczywiście jednak wciąż aktualna jest zasada, że im akwarium większe, tym lepsze.

Labidochromis caeruleus jest łatwo dostępny na polskim rynku. Jako, że jednocześnie jest to niewątpliwie jeden z najpiękniejszych pyszczaków, a w dodatku dosyć łatwo komponujący się zachowaniem i kolorem z innymi rybami z grupy Mbuna, więc moim zdaniem powinien znaleźć się on w kręgu zainteresowania wszystkich, którzy chcą rozpocząć swoją przygodę z biotopem jeziora Malawi.

Jacek Dras